داروی ریسپریدون برای اوتیسم

داروی ریسپریدون برای اوتیسم

داروی ریسپریدون برای کودکان مبتلا به اوتیسم

ریسپریدون برای کودکان مبتلا به اوتیسم: مزایا، عوارض و نکات مهم مصرف

ریسپریدون یکی از داروهایی است که به‌طور گسترده برای کاهش تحریک‌پذیری و برخی دیگر از علائم اختلال طیف اوتیسم تجویز می‌شود. با وجود اینکه اثرات مثبتی در بهبود برخی رفتارهای کودکان دارد، اما نگرانی‌هایی درباره عوارض جانبی آن نیز وجود دارد که باعث می‌شود بسیاری از والدین نسبت به مصرف آن مردد باشند.

عوارض جانبی رایج ریسپریدون در کودکان

یکی از شایع‌ترین مشکلات ناشی از مصرف ریسپریدون، افزایش وزن است که معمولاً علت اصلی توقف مصرف دارو از سوی خانواده‌هاست. دکتر شافالی جستِ، استادیار روان‌پزشکی و علوم اعصاب در دانشگاه کالیفرنیا، معتقد است که اگر عوارض جانبی دارو شدید نباشد، اغلب والدین به دلیل بهبود رفتار کودک، با مقداری افزایش وزن کنار می‌آیند.

خواب‌آلودگی یکی دیگر از عوارض شایع است که می‌تواند با روند تحصیلی و جلسات درمانی کودک تداخل داشته باشد. همچنین، احتمال بروز عارضه‌ای نادر به نام دیسکینزی دیررس (حرکات غیرارادی و تکرارشونده بدن) نیز وجود دارد.

ریسپریدون مانند بسیاری از داروهای ضد روان‌پریشی باعث افزایش سطح پرولاکتین می‌شود؛ هورمونی که توسط غده هیپوفیز ترشح شده و در بدن، نقش مهمی دارد. افزایش سطح این هورمون می‌تواند منجر به بزرگ شدن سینه در پسران، شیردهی در دختران، اختلالات قاعدگی و کاهش میل جنسی شود.

با این حال، پژوهشگران تأکید می‌کنند که افزایش پرولاکتین همیشه با علائم بالینی همراه نیست و همچنان نیاز به تحقیقات گسترده‌تری در این زمینه وجود دارد.

اثربخشی ریسپریدون در درمان علائم اوتیسم

در یک مطالعه مروری در سال ۲۰۲۱ که به تحلیل نتایج ۴۱ مقاله علمی در زمینه ریسپریدون پرداخته شده، مشخص شده که در بسیاری موارد، مصرف این دارو به مدت ۸ هفته برای مشاهده نتایج اولیه کافی است. اگرچه مصرف بلندمدت می‌تواند به بهبود مداوم وضعیت رفتاری کودک کمک کند، اما باید نسبت به عوارض جانبی آن نیز آگاه بود.

ریسپریدون نه‌تنها در کاهش تحریک‌پذیری و بیش‌فعالی مؤثر است، بلکه در بهبود برخی دیگر از علائم رفتاری اوتیسم نیز کارآمد است. هرچند، هنوز شواهد کافی برای اثربخشی آن بر مشکلاتی مثل گفتار یا بی‌حالی وجود ندارد.

همچنین در این تحقیق، ارتباط آماری معناداری بین افزایش وزن و مصرف ریسپریدون گزارش شده، اگرچه داده‌های محدودی در مورد چگونگی تجمع چربی در بدن وجود دارد.

نکات مهم در مصرف داروی ریسپریدون برای کودکان

کارشناسان توصیه می‌کنند ریسپریدون تنها زمانی تجویز شود که علائم رفتاری شدید باشند و سایر درمان‌ها نتیجه‌بخش نبوده باشند. این دارو برای بازه سنی ۵ تا ۱۵ سال توصیه می‌شود و نباید برای کودکان زیر ۵ سال استفاده گردد.

در مراکزی مانند مرکز اردیبهشت، با استفاده از مداخلات تخصصی، تلاش می‌شود تا با پیشرفت کودک، میزان دارو کاهش یابد یا با نظر پزشک حذف شود. در بسیاری از موارد، پس از گذشت یک سال، خانواده‌ها با مشورت پزشک مصرف دارو را قطع می‌کنند.

هشدار مهم برای والدین

والدین عزیز، تصمیم‌گیری در مورد مصرف یا قطع دارو باید صرفاً تحت نظر متخصص اعصاب و روان کودک یا روان‌پزشک صورت گیرد. اطلاعات موجود در اینترنت یا شبکه‌های اجتماعی نباید مبنای انتخاب شما باشد.

هرگونه مصرف یا قطع ناگهانی ریسپریدون می‌تواند پیامدهای خطرناکی داشته باشد. برای دریافت راهنمایی‌های دقیق و علمی، حتماً به‌صورت حضوری با پزشک کودک خود مشورت کنید.

برو به صفحه اول سایت

- (5)